Met zijn gedrongen gestalte, kaal hoofd en ietwat sombere blik zag hij er voor de oppervlakkige beschouwer onopvallend uit. Freek Koorn was dan ook een bescheiden, schuchtere man die geen enkele pretentie had om op te vallen, met als gevolg dat hij opviel. Tegen zijn zin.
Die tegenzin verdween als hij twee ‘gele rakkers’ achterover had geslagen, twee kleintjes pils. Deze rakkers waren zijn geneesmiddel om te leven. Na twee pils opende Freek zijn deur, begon breeduit te praten en liet iedereen genieten van zijn slimheid en zijn sprankelende humor.
De functie die bij zijn karakter en slimheid paste was die van secretaris in diverse besturen. Zijn kwaliteit was het fluisterend adviseren van bestuursleden die pratend op de voorgrond traden, terwijl Freek zwijgend op de achtergrond zag hoe zijn influistering met algemene stemmen werd aangenomen.
Mijn vader, als voorzitter van sociëteit ‘Over de Helft’, en zijn broer Kees, als voorzitter van ‘IJs en Volksvermaak’, maakten regelmatig handig gebruik van de wijze adviezen van Freek om lastige besluiten door tumultueuze vergaderingen te leiden.
Freek had talent. Freek had macht. Freek had intelligentie.

En Freek had vrienden.

Op de vaste maandagmiddag kwamen ze altijd allemaal gezellig bij elkaar in Freeks bloeiende bollenbedrijf op Terdiek om de gele rakkers te verorberen die in zijn grote koelingen lagen opgeslagen. Als onvolwassen jongens, die in zomervakanties bij Freek bollen zochten, was het ons al veel eerder opgevallen dat Freek zich met zijn volwassen vrienden onder werktijd soms fluisterend terugtrok achter gesloten bollenschuurdeuren.
Vele jaren na mijn jongenstijd (drank is tergend geduldig), lag Freek in het ziekenhuis met een vernietigde lever en alvleesklier. Zijn bollenschuurvrienden bezochten hem lachend en namen heel attent een cadeau mee: een fles Jägermeister. Het bezoek duurde kort. Freek fluisterde slechts.
Vlak na het Jägermeister-bezoek stierf Freek. Zijn geneesmiddel om te leven werd zijn dood.
De deur ging zachtjes dicht. Zijn vrienden lachten breeduit en proostten hun gele rakkers.
Hun doel was bereikt.