De leukste en meest pittoreske boekhandel van Westfriesland is uit Nierup verdwenen.
Het stond in een buurtje met waarlijk grootse dorpsgeschiedenis.

Daar was:

Het postkantoor, waar de heer Boon in stofjas achter het loket bivakkeerde, postzegels verkocht en pakjes verplaatste. Na zijn pensioen woonde hij aan de Zaagmolenstraat. Waarvan het verhaal gaat dat Boon thuis een privé-loketje liet bouwen om de indruk te wekken dat hij hard werkte en nuttig leefde.

Naast het postkantoor woonden melkboer en melkboerin Kater. De andere melkboer heette Adriaan Krabman die vrijgezel was, mét bijbehorend gedrag. Dus zei mijn vader: ‘Er is maar één kater en dat is Krabman.’

Naast de zaak van Kater vertoefden ooit Willem en Mart Lakeman in hun boekhandel. Waarvan het verhaal gaat dat Willem in de oude Prins Maurits eens een verhaal vertelde aan de stamtafel, van zijn stoel gleed, onder tafel viel, en daar zijn verhaal vervolgde. Líggend.

Naast dit huis woonde Arie van Leijen, de zoon van de molenaar aan het kanaal. Waarvan mijn vader zei dat als ik nog één keer zijn auto de tuin inreed dat hij me dan vastgebonden aan Arie´s molenwieken zou laten ronddraaien zónder dat ik naar de WC mocht.

Naast dit pand stond de sigarenwinkel van Gert Grootes. Waarvan het verhaal gaat dat er vóór Gert iemand de zaak had gekocht die na een week merkte dat hij allergisch was voor tabak. De man heeft toen uit wanhoop alle tabak in de fik gestoken en is gillend vertrokken.

In de boekwinkel van Lakeman zaten later Margriet en Flip Julius. Waarvan het verhaal gaat dat Flip zoekend op bedevaart ging, Margriet al haar boeken verkocht, schatrijk werd, en sindsdien nóg inniger van haar teruggekeerde Sint Flip hield dan daarvóór.

Inderdaad, het waren en zijn legendarische tijden.
Én mensen.