Ik ben 61 jaar en ga voor een coachingsopdracht naar Amsterdam. Een cliënt daar wil graag coaching op de volgende vraag: Moet ik mijn huidige baan behouden of teruggaan naar mijn oude baan?
Na het coachingsgesprek adviseer ik mijn cliënt zijn oude baan weer op te pakken, aangezien hij in deze huidige baan niet gelukkig zal worden, ook niet als hij het nog een paar jaar zou volhouden.
Na een half jaar kijk ik op de website van het bedrijf en zie dat hij nog steeds zijn huidige baan uitoefent. Ik twijfel aan mezelf: heb ik wellicht het verkeerde advies gegeven? Om het antwoord te weten, ga ik thuis in Delft op een stoel zitten, focus me op de cliënt in Amsterdam en begin hem op afstand te voelen. Ik voel hem innerlijk huilen en zie hem rondlopen met een verkrampte glimlach. Ik zie dat hij niet gelukkig is in deze baan, maar hij durft het nog niet openlijk te erkennen.
Een half jaar later krijg ik een nieuwe opdracht van het bedrijf en ik vraag hoe het met de man gaat die ik destijds gecoacht had. De directeur zegt: ‘Hij heeft het nog een jaar volgehouden, maar is toen gestopt. Hij werd er niet gelukkig van en oefent nu zijn vorige baan in volle tevredenheid uit. Nog bedankt voor je goede coaching.
Ik krijg hiermee de bevestiging dat contact en bewustzijn op afstand mogelijk is. Onze lichamen zijn gescheiden, onze geesten staan altijd in verbinding. En alles wat we doen heeft invloed op anderen, ook als ze ver weg zijn.

Dit zijn zeven van de vele ervaringen die mijn leven hebben gevormd en die me al jong deden inzien dat, dichterbij dan de wereld van doen-spreken-voelen-denken, een nabijere, subtielere, verfijndere wereld gaande is die deze ‘buiten’wereld doordrenkt, doorschijnt.
Sterker, de ons bekende buitenwereld stoelt op deze stille ‘andere’ wereld, zij is er het gevolg van. Anders gezegd, de ‘andere’ wereld is verborgen in de voor ons tastbare wereld. Verborgen in die zin dat ze niet is waar te nemen met de zintuigen. Om haar gewaar te kunnen worden is een innerlijk ‘zintuig’ nodig: een geestesoog, het oog van de ziel. Dit innerlijk waarnemen kan alleen via dit ‘derde’ oog plaatsvinden, aangezien in de wereld van de ziel denken niet bestaat. En waar geen denken is, bestaat geen tijd en vindt alles tegelijkertijd plaats.
Deze tijdloze werkelijkheid is dan ook niet bevatbaar voor ons denken, alleen voor de innerlijke ervaring die subtieler en dichterbij is dan voelen.
Dit is de realiteit die ieder mens iedere tel in zichzelf kan ervaren en waarnemen. Niet als kunst of vaardigheid, maar gewoon omdat het er is. En ons vormt.
In de loop van mijn leven is de gewaarwording van ‘het andere’, dit nabijere, uiteindelijk natuurlijke, dagelijkse ervaring geworden hetgeen ook tot dit boek en mijn andere boeken heeft geleid.
Deze innerlijke ervaringen heten in dit boek ‘Fluisteringen van de ziel’ en ieder gesprek, iedere ervaring in contact met de zogenaamde buitenwereld waarin aan de behoeften van de ziel wordt voldaan is een ‘Ontmoeting in vrijheid’.
Dit boek is de uiting en vertaling van een liefdestaal die deze innerlijke, vrije zielservaringen zijn.