119. Poëzie 1. Stel nou …

Ik zeg, stel nou eens, hè

Dat alles liefde zou zijn
Echt álles

In je
Om je
Overal
Altijd

En stel nou
dat je dat
niet zou zien
niet zou horen
niet zou voelen
niet zou merken
niet zou weten

En je zou
spreken
met anderen
die dat
net als jij
ook niet zouden 
zien
horen
voelen
merken

En niets zouden weten
over die liefde.

En je zou er dan
een mening
over gaan hebben
over gaan discussiëren
elkaar beledigen
bestrijden
aanvallen
beschieten

Doden

Ja, wat zouden we dan
eigenlijk
in een rare wereld leven, hè?

Maar …

Stél nou!

Plaats een reactie