In het holst van de nacht
in mijn gesloten ogen
verschenen Vrijheid, Schoonheid en Vrede

Vrede zong:
Door jouw ogen kun je mij niet zien
Ik heb zien in jou geschapen
opdat jij het voorwerp van mijn zien bent

Wanneer je mij waarneemt
neem je jezelf waar
Maar je kunt mij niet waarnemen door jezelf
Het is alleen door mijn ogen
dat je mij ziet
en jij jezelf ziet

Schoonheid danste:
Ik heb mezelf zo vaak aan je getoond
maar je hebt mij niet gezien
omdat je keek door jouw ogen
en niet door de mijne

Jij dacht dat je een stap zette naar mij
maar ik zette een stap naar jou
In werkelijkheid doe jij niets
en kom ik naar jou toe

Vrijheid speelde en lachte:
Hoe minder jíj beweegt
hoe meer ík beweeg
hoe sneller ik jou nader

Jij bent niet op weg naar mij
ik ben op weg naar jou
dus zolang jij blijft lopen
en wachten
en bidden
loop je van me weg

Toen pakten ze elkaar vast
smolten ineen
en zongen, dansten, speelden, lachten
in één stem:

Sta stil
daal af in je graf, sterf, loop door, klim eruit
en ontmoet mij
terwijl je leeft

En zie
dat mijn ogen zien
dat ik jou ben