Een grote stoere politieman met een enorm uniform om zich heen loopt met zijn fiets aan de hand door de hal van het NS-station Delft.
Plotseling word ik 17 jaar.
Ik roep:
‘Héé, je mag hier niet met de fiets op het station lopen!’
De man wijst op de naam ‘Politie’ op zijn uniform en bast streng:
‘Kun je niet lezen of zo?!!’
Ik:
‘Kom eens dichterbij, dan kan ik het zien.’

Hij doet het ook nog.

Dan blaft hij:
‘Kun je het nu lezen?!’

‘Oh ja, nu zie ik het.’

‘Wat staat er dan?!’

‘Er staat: Gebrek aan humor.’

Zijn vrouwelijke collega begint te lachen.
Ik zeg haar:
‘Hou hem in de gaten, hè, want dit zijn de gevaarlijkste!’

Enigszins zachtjes bekvechtend lopen ze zij aan zij en toch niet helemaal collegiaal door.

Ik blijf nog even staan.
Zóó voldaan tevreden.
Zoals een 17-jarige dat kan zijn.
Met zichzelf.