In 1510 bracht Luther een bezoek een Rome voor onderhandelingen met de Paus. Hij was toen een nog onbekende monnik en het was zeven jaar voordat hij zijn berucht-beroemde 95 stellingen op de deur van de Slotkerk in Wittenberg spijkerde. Of lijmde.
Hierover zijn de geleerden het nog niet eens: spijkers of lijm.
Groot theologisch dispuut.
Trouwens, men weet niet eens zeker of Luther zélf die stellingen wel op die deur heeft gehangen.

Over zijn bezoek aan Rome zei Luther later:
‘Ik kwam naar Rome, zodat ik het hoofd van alle goddeloosheid en de zetel van de duivel zag.’

Inderdaad, de Paus.

Luther zag ook hoe de stenen van het Colosseum gebruikt werden voor de bouw van de grootste kerk ter wereld: de Sint Pieter. Vandaar het huidige ruïne-Colosseum in Rome: allemaal weg gehakte stenen voor de Sint Pieter.

Overigens.
Op de terug weg ontmoette Luther de heilige Anna Laminit.
Zij leefde volstrekt alleen en zonder eten en scheidde geen urine en ontlasting af.
Dit heette de ‘Heilige Anorexia’. Anna had daarom vele volgelingen.
Totdat de hertogin van Beieren haar helaas ontmaskerde. De hertogin ontdekte Anna’s geheime bewaarplaats met luxe voedsel, zoals peperkoeken en peren.
Bovendien bleek dat Anna haar ontlasting uit het raam wierp.
En tevens kwam uit dat Anna een kind had van een vooraanstaande patriciër en koopman.

Kortom,
Anna was nogal een geile vreetzak.
En Luther nog niet beroemd.