In den beginne waren we acht jaar.
In de Garage van Peetoom, waar alles gebeurde, geboorte, huwelijk, sterfte, feesten, draaibanken, de groene fiets van ome Dik, circus Nachtegaal, Floralia, de veewagen, hooibalen.
En liefde.
En muziek.
In die Garage van Peetoom werden wij de weergaloze popgroep The Kings.
Wij waren :
Jaap Wagenaar
op een opengeslagen vuilnisbak die we drums noemden.
Jan Peetoom
op de Bügel van Niedorps Fanfare.
Zijn jongere broertje Wim
die het muziekpapier voor hem vasthield.
Dick Stammes
op een gitaar(tje) gekregen van de enige echte Sinterklaas ter wereld (kruidenier Jo de Weerd).

Hoe dit eindigde is onbekend.
Archieven geven geen uitsluitsel.

Dan ben ik 12 jaar en vinden er twee levensveranderende blikseminslagen plaats.
1.
Ik hoor ‘Petite Fleur’ van Monty Sunshine op klarinet.
2.
Paul Breddels en ik zien op TV de film ‘The Glenn Miller Story’.

Een nieuwe wereld barst open: Jazz!

Het Vuur is begonnen.
En raast door.

Eerst als sopraansaxofonist begonnen in Niedorps Fanfare.
Echter, klassieke fanfarenummers als de Bricket Polka, The Red Jackets en Contrasten van Gerard Boudijn waren weliswaar leerzaam en goed om te spelen, maar je mocht er niks omheen verzinnen, niets improviseren.
Alle noten lagen muurvast.
Toch was het een hele goede leerschool, gouden tijden met geweldige mensen, en enorm veel lol en gezelligheid.

Op 17-jarige leeftijd richtten we een dixieland bandje op: The Maurits Boys, genoemd naar het plaatselijke dorpscafé.
Nou, ja, dixieland is wellicht een wat groot woord voor onze muzikale vertoningen, maar we waren op weg! En we stonden onszelf toe stap voor stap los te komen van het vaste notenschema. Beginnende improvisaties.

Dat gevoel!

Ons eerste succesnummer :
‘Show me the way to go home’!
Inderdaad,
we waren thuis.

Wij waren:
Paul Breddels (trompet)
Dick Stammes (altsax)
Martien Sepers (piano)
Jan Peetoom (trombone)
Dick Breddels (drums)

Dan zijn we 25 jaar.
De Glenn Miller Story creëren we zelf.
We richten onze eigen Bigband op!
Four o’clock jump.
Met de kopersecties van vier trompetten, vier trombones, de vijf rietinstrumenten, oftewel saxofoons van bariton, tenor en alt, slagwerkers, keyboard, gitaren, zangeres. En dirigent.
We toerden regelmatig door den lande waar vreemde mensen nog naar ons wilden luisteren ook, hiervoor betaalden, en zij zelfs een swingende avond mochten beleven met ONZE muziek!

De hemel was op Aarde gekomen.

En is sindsdien gebleven
In de vorm van andere passies op totaal andere levensgebieden, maar altijd vanuit dezelfde bron:

De ervaring van totale Vrijheid.

Ik kan me niets mooiers en vervullenders voorstellen dan deze beleving.
En je hoeft er niet eens goed in te zijn, want dat waren we niet.
Of je nou The Kings bent op 8-jarige leeftijd,
of Glenn Miller als je 25 bent,
alleen door het Andes Gebergte loopt op je 31e,
reisleider bent in Tibet op je 45e,
leraar Frans in Rijswijk,
Zen-boeddhist in Zuid-Frankrijk,
of bezoldigd geprekspartner bent op 66-jarige leeftijd in Delft.

Je hoeft het alleen maar te leven.
En het word je geschonken.

In de Garage van Peetoom.
Waar alles begint.