Soms, als je even niet oplet, is het net of iedere dag en iedere gebeurtenis anders is.
Een ander mens, andere plaats, andere gebeurtenis.
Allemaal anders.
Hoe dieper we in onszelf en in mensen, plaatsen en gebeurtenissen afdalen en hoe meer gevoel we toelaten in ons lichaam, hoe meer we tegelijkertijd de eeuwige, onderliggende patronen van alles wat gebeurt gaan zien.
De goede oude Grieken wisten dit duizenden jaren geleden al. Ze vertelden aan elkaar niet alleen de waan van de dag van het Journaal, maar ook vertelden ze elkaar over de diepere drijfveren van de mens, de eeuwige herhalingen en hiermee ook het tragische en komische in ons mensen.

Een voorbeeld.

Er was daar de negenkoppige slang-draak Hydra. Deze had de gevaarlijke eigenschap dat, iedere keer als een dappere krijger een kop eraf sloeg, er twee andere koppen voor in de plaats kwamen. Oftewel, het beest was onverslaanbaar en hoe harder je hem onthoofdde, hoe meer koppen erbij kwamen.

Wat te doen?

Dit vraagt Pieter Omtzigt zich nu ook af.
Want wat de koppensnellende Rutte de afgelopen 13 jaar heeft geprobeerd met zijn liberale zwaarden heeft slechts geleid tot een nog véél veelkoppiger monster dan die van vóór zijn regeerperiode. Tot hij zelfs niet meer in staat was tot koppensnellen en het monster maar zijn gang liet gaan, waardoor de vele kwaadaardige koppen vrij spel kregen.
Liberalisering heet dat tegenwoordig.
We zien de gevolgen :
Het monster wordt alleen maar veelkoppiger en dus kwaadaardige, giftiger en almachtiger.
Daarom verscheen in het oude Griekenland de dappere strijder Herakles ten tonele om de draakslang te verslaan. Hij pakte het anders aan dan zijn voorgangers. Iedere keer als hij een kop eraf sloeg, schroeide hij het gat dicht waardoor een nieuwe kop geen kans meer kreeg op te komen.

Hoe gaat Pieter Omtzigt onze moderne Hydra, ons huidige monster, zijn vele koppen afhakken en dichtschroeien? De veelvuldige koppen van
de Groninger gaswinning en destructie,
de Toeslagenaffaire,
de boerenprotesten,
de complotverhalen,
het nepnieuws,
het politieke extremisme,
de vastgelopen bestuurscultuur,
de onempathisch en niet leverende elite,
de tirannie van het boze volk,
de toenemende armoede,
de inkomensongelijkheid.

In het rijkste land ter wereld.

En hoe bestrijdt Pieter Omtzigt het monster in zichzelf?
Hij beet zich tandenknarsend tot op het bot vast in de krochten van de Toeslagenaffaire, wat hem behalve veel lof ook veel burn-out opleverde.
En nu, na nog maar net herstellende te zijn van deze uitputtingsslag met zware gezondheidsgevolgen, davert Omtzigt alweer door naar een nóg zwaardere beproeving:
de oprichting van een nieuwe partij en het partijleiderschap.

De vraag is:
Wordt Pieter de nieuwe Herakles die alle koppen eraf gaat slaan én dichtschroeien?
Of gaat hij, net als al zijn voorgangers, tenonder aan het maar blijven afhakken van hoofden met als gevolg nog meer drakenhoofden?
Nog een mogelijkheid: de draak vreet Pieter Omtzigt op.

Mijn welgemeende advies aan Pieter :
Lees Homerus (800 voor Chr.) en zijn verhalen die eeuwen vóór hem al werden verteld.
Alles wat nu met jou, Pieter, en Nederland gebeurt en gaat gebeuren staat al beschreven in die Griekse boeken van bijna 3000 jaar geleden.
Deze boeken zijn zowel het beste medicijn als de beste therapie én de beste gids
– om je door de komende jaren heen te slaan.
– om alle valkuilen in de bloedige strijd te ontwijken.
– en om het veelkoppige, bijna onuitroeibare monster te verslaan van :

1. HET KAPITALISME
Met zijn begeerte van meer, Meer, MEER.
Die leidt tot het blinde, gehaaste, hyperventilerende, paniekende jachten, jagen en rennen van de economische groei, het ongebreidelde consumentisme, de uitputting van de aarde en de klimaatramp.

2. HET EGOÏSME EN HET NARCISME
Die vanuit hun aard geboorte geven aan het levensmotto van:
Ieder voor zich ten koste van de ander en IK mag zeggen wat IK wil en dat bepaal alleen IK.
Wat men vervolgens verwart met vrijheid.
Tevens leidt dit egoïsme tot de tirannie van de publieke opinie met zijn woedende obsessie voor deelbelangen. En tot de moord op het algemeen belang.

Beste dapper strijdende Pieter Omtzigt,
Ik wens je de Herakles in jezelf.
Zie dat alles wat je gaat doen ook al is gebeurd.
En zich vele malen heeft herhaald volgens vaste, eeuwige levenswetten en in duizenden verschillende vormen.

En oh ja, Pieter,
vergeet niet dat Herakles, iedere keer als hij een kop van het monster had afgehakt en dichtgeschroeid, hij zijn pijlen doopte in het gif van het stervende monster.
Teneinde zijn vijanden nóg dodelijker te verslaan.

Vergeet het niet!