Ik loop de supermarkt uit langs een rek met de beroemdste enorme kwaliteitskranten die Nederland oh zo rijk is: AD, Telegraaf, Trouw, Volkskrant.
Ik scan de grote, zwarte, om aandacht schreeuwende koppen:

– Storm houdt huis in Libië.
– Teveel schadelijke stoffen in rivieren.
– Marokkanen treuren om hun dierbaren.
– Werk onveilig.
– Wantrouwen ouders slaat over op het kind.
– Liberaal Israël onder druk.
– Deskundige verwacht muggenplaag na natte en warme zomer.
– Dierenpartij slangenkuil.

Dan zie ik mijn eigen krant liggen met de koppen in diverse kleuren:

– Ouders laten hun dochter voor het eerst alleen naar de nieuwe school fietsen en alles gaat goed.
– In een flatgebouw worden in alle woningen nieuwe leidingen en radiatoren aangelegd, de monteurs doen hun werk goed en ze liggen precies op schema.
– Docent Frans geeft een boeiende les aan 4-Havo.
– Tijdens het winkelen zijn alle klanten en personeel kalm en vriendelijk naar elkaar.
– Tram 1 rijdt ook vandaag weer exact volgens de dienstregeling.
– Bij een vrouw is de kies succesvol en pijnloos gevuld.
– Dick Stammes voert enkele goede coachingsgesprekken met zijn cliënten.
– Het weer is aangenaam.

Ik koop mijn eigen krant en blij, tevreden en glimlachend over deze mooie wereld loop ik naar mijn fiets die ook vandaag weer uitstekend functioneert en mij lekkebandenloos en zwierend naar mijn thuis rijdt waar ik teder word omarmd door de lieve liefde die mij nooit verlaat.