Als je besluit om zo goed en gezond mogelijk te leven dan is dat omdat je beseft dat je lichaam niet alleen van jezelf is. Je lichaam behoort ook toe aan je kinderen, je vrienden, de samenleving,
je voorouders en toekomstige generaties.
Dus als je besluit om die twee glazen wijn te laten staan, of in het algemeen gezonder te gaan leven, ook als je levenswijze je tot nu toe geen schade heeft berokkent, dan is dat een diepe dagelijkse oefening waarbij je je ervan bewust bent dat je alles wat je doet ook doet voor vorige, huidige en toekomstige generaties.
Tegenwoordig denkt men dat het lichaam alleen aan henzelf toebehoort en dat men er alles mee kan doen wat men wil. Dit is een uiting van individualisme. En, zoals we inmiddels weten, is individualisme een idee, soms een bruikbaar idee, maar het is geen werkelijkheid.
In feite behoort je lichaam toe aan alles wat leeft. Alles wat leeft zorgt er namelijk voor, en heeft ervoor gezorgd, dat jouw lichaam kan bestaan: de zon, de lucht, de wolken, de Aarde, je ouders, voorouders, enz. Alles wat leeft heeft jou voortgebracht en doet jou leven.

Jij bestaat, omdat al het andere bestaat.

Wanneer je je lichaam gezond probeert te houden dan druk je hiermee je dankbaarheid uit naar alles wat leeft, de hele Aarde en de hele kosmos. Je doet het ook om de komende generaties niet te verraden. En wanneer je tijd is gekomen om te sterven, zeg dan niet dat je lichaam terugkeert naar de Aarde. Je lichaam behoort nu de Aarde al toe. Jij bent in de Aarde en de Aarde is in jou.
Dit maakt het makkelijk om goed voor de Aarde te zorgen. Goed zorgen voor de Aarde is goed zorgen voor jezelf. En goed zorgen voor jezelf is goed zorgen voor de Aarde.
Wanneer je dit dagelijks, van moment tot moment, beoefent, dan breng je jezelf in contact met alles wat en iedereen die leeft. Dan weet je dat je nooit alleen bent.
En dan weet je dat het idee van doodgaan slechts bestaat doordat mensen dénken dat hun lichaam hun eigen bezit is.