De pijn die je (jij, ik, we) draagt,
komt niet van een gebeurtenis.
Het komt van het feit hoe alleen en eenzaam
je was toen het gebeurde.

Mensen denken vaak dat trauma de gebeurtenis was.
Dit is echter nooit het geval.

Trauma is het alleen gelaten zijn in de gebeurtenis, in het moment dat er iets ondraaglijks gebeurde en er niemand was die je hielp om de zwaarte te helpen dragen.

Je lichaam was te jong.
Je geest was te nieuw.
Je hart was onbewaakt.

En toch moest je :
de invloed ondergaan,
de angst bevatten,
de chaos regelen,
het ondenkbare overleven.

zonder getuige, zonder anker, zonder bescherming.

Je lichaam, je zenuwstelsel, herinnert zich nog het precieze moment dat je besefte :
‘Niemand komt mij helpen.’

Dit was de wond.
Het was niet de pijn zelf,
maar de EENZAAMHEID binnen in de pijn.

Dit is waarom ogenschijnlijk kleine momenten en reacties je nu zo diep kunnen raken :
Iemand trekt zich terug in zijn emoties.
Iemand valt stil.
Iemand maakt niet echt contact.
Iemand kiest voor zichzelf.
Iemand luistert niet.
Iemand toont geen werkelijke interesse.

Het is niet het moment van nu dat jou raakt.
Het is de lichamelijke herinnering aan het alleen gelaten zijn tijdens de oorspronkelijke breuk van lang geleden.

Je lichaam overdrijft niet.
Het lichaam her-herinnert zich.
Het signaleert de eerste verlating die zich in jouw fysieke en geestelijke systeem beitelde en fluisterde : ‘Als ik pijn lijd, ben ik alleen.’

Maar hier is de waarheid die de knoop ontrafelt :
Als iemand jou had vastgehouden in dat moment, jou echt had gezien, echt bij je was gebleven, dan zou je innerlijke, emotionele wereld vandaag heel anders aanvoelen voor jou.
Je psychische pijn is niet een bewijs dat je beschadigd bent.
Het is het bewijs van je KRACHT die maakte dat je datgene kon overleven wat ondraaglijk was.

Psychische heling komt niet van perfectie of positiviteit of streven naar harmonie.
Dat is de ontkenning van de rauwe werkelijkheid.
Het komt van het uiteindelijk datgene schenken aan je innerlijke, jongere jij wat je nooit eerder ontving van anderen :
een getuige
een aanwezigheid
een bewustzijn
een beschermer
een jij die blijft.

De innerlijke wond betekende nooit dat je zwak was.
Het betekende dat er niemand voor jou was. Niemand die jou echt zag.
Niemand die jou voelde.

En nu,
voor de eerste keer,
hoef je het niet meer alleeen te doen.

Je hoeft er niet meer alleen doorheen te gaan.