De jury van de rechtbank in Minneapolis heeft de voormalige politieman Derek Chauvin op alle aanklachten schuldig bevonden aan de dood van George Floyd. Over acht weken maakt de rechter de strafmaat bekend.

Zowel de moord als de berechting roepen sterke emoties op bij veel mensen.

Hoe kunnen wij antwoorden op deze moord die zoveel woede en verontwaardiging in ons teweeg brengt, zonder dat we de verdeeldheid die aanleiding gaf tot deze gebeurtenis nog erger maken?
Hoe kunnen we afzien van onze oordelen en vooroordelen, terwijl we tegelijkertijd een juist antwoord geven op de huidige situatie?
Laten we te rade gaan bij onze innerlijke wijsheid en vragen wat ze te zeggen heeft aan ons.

Wijsheid zou zeggen:
Ga in gedachten eerst door de lagen heen van conditionering van politieman Derek Chauvin en zie hoe deze hem hebben gemaakt van de baby die hij was tot de persoon die hij nu is.
Ga vervolgens in gedachten helemaal terug naar zijn ongeconditioneerde ziel, zijn originele Zijn, die hij in de kern is.
Deze ziel, dit Zijn, is precies dezelfde als jouw ziel en precies dezelfde als de ziel van George Floyd.
Ga dan met je aandacht heen en weer tussen de ziel van George Floyd en die van Derek Chauvin, tot je alleen nog maar hun gedeelde ziel ziet, hun gedeelde Zijn.

Kijk in hun ogen, pauzeer, adem, voel.

Denk niet aan wat je over ze weet en ga niet in op je eigen gedachten en gevoelens van dit moment. Kijk ze gewoon in de ogen en kijk in hun ziel die ze beiden delen met elkaar, die ze delen met ieder van ons, en met ieder van wie we houden en van wie we ooit hebben gehouden.
Zie de ziel van George Floyd, Derek Chauvin, jezelf, je dierbaren, en ga met je aandacht van de een naar de ander en zie dat wij allen deze ziel delen met elkaar.
Wees alert en gevoelig op ieder gevoel en iedere gedachte van ‘leuk’ of ‘niet leuk’, van ‘aardig’ of niet aardig’, van ‘aangenaam’ of ‘onaangenaam’ vinden, die in je naar boven komt als je aan hen en aan jezelf denkt.
Wanneer deze gevoelens naar boven komen, probeer ze dan niet weg te drukken, maar laat ze voor wat ze zijn en ga er niet op in. Kijk er doorheen zoals je door een raam kijkt.
Als je langere tijd in deze ene ziel blijft die wij allen delen, dan merk je na verloop van tijd dat hun beider zogenaamd aparte, gescheiden bestaan verdwijnt.

Blijf hierbij, pauzeer, haal adem, voel deze eenheid.

En merk op dat deze eenheid van ziel, van Zijn, van Leven, volledig onafhankelijk is van individuele kwaliteiten als slim, dom, arm, rijk, wit, zwart, vrouw, man, Nederlander, Amerikaan, buitenlander, links, rechts.
Deze eenheid die we nu zien, en die we zijn, is het meest intieme in ieder van ons en tegelijkertijd volledig onpersoonlijk. Het heeft geen beperkingen en deze bewuste aanwezigheid schijnt in ieders hart.
Wanneer we zien dat we dit zijn, voelen we liefde en dat gevoel is er nu.
Ga dan met je liefdevolle aandacht naar de twee mannen, van de een naar de ander en terug, net zolang tot je voelt dat je van beide mannen evenveel houdt.

Blijf hierbij, pauzeer, haal adem, voel deze eenheid, deze liefde.

Het gaat er niet om om beide mannen even leuk te vinden. Wat je van ze vindt is onbelangrijk. Je voor- en afkeuren en je meningen doen niet ter zake.
Waar het om gaat is dat we evenveel van beide mannen houden, dat we ze even lief hebben.
De oorzaak dat deze situatie is ontstaan, als onderdeel van een oneindig lange reeks gruwelijkheden, is precies omdat mensen elkaar niet evenveel liefhebben. Mensen zijn alleen maar in contact met hun ‘leuk’ of ’niet leuk’ vinden, met iemand ‘aardig’ of ‘onaardig’ vinden. En wat men ‘leuk’ of ‘niet leuk’ vindt in een persoon is hun conditionering die verbonden is met onze eigen conditionering. Dat is dus nogal oppervlakkig en kinderachtig en zo schieten we steeds in het voorspelbare, zich steeds herhalende actie – reactie patroon, dat ieder van ons zo goed kent.
Onze liefde voor een persoon heeft echter niets te maken met onze conditionering, met onze voorkeur of afkeur voor een persoon. Als we ons alleen richten op onze voorkeur of afkeur voor een persoon dan is conflict en oorlog onvermijdelijk. Zowel in relaties als tussen landen als op Facebook.

Wat we te doen hebben is van ieder mens evenveel houden.
Dat is iets anders dan dat we ieder mens even aardig of leuk moeten vinden.
Houden van heeft niets te maken met een mening.

Het passende antwoord op deze situatie, en op iedere situatie van onrecht, moet voortkomen uit ons begrip van ons gezamenlijke Zijn, onze gezamenlijke ziel, ons gedeelde Leven. Doen we dit niet dan zal het onrecht en de verdeling die dit onrecht teweeg heeft gebracht aanwezig zijn in onze reacties. En met deze reacties van ons zullen we het onrecht in de wereld alleen maar voortzetten en vergroten.
Ieder van ons moet zijn eigen antwoord geven op deze gebeurtenissen en ons antwoord moet voortkomen uit onze liefde voor beide mannen. Als je dit weet dan weet je ook wat je te doen staat en welke actie je hebt te ondernemen. In dit geval is krachtige actie noodzakelijk.
Als onze actie echter niet voortkomt uit ons begrip van ons gedeelde Zijn, oftewel wanneer het niet voortkomt uit liefde, dan zal het niet de kracht hebben om de verandering in onze maatschappij en onze wereld tot stand te brengen waar zoveel mensen zo diep naar verlangen.