Het beste elftal van de gemeente Niedorp dat ooit gespeeld heeft, voetbalde in het seizoen 1969-‘70. De aspiranten-C van Nieuwe Niedorp werden dat jaar kampioen in een zinderende wedstrijd tegen de club met de wereldse naam: BOL, Broek Op Langedijk.
Klinkende namen als Leo Wissink, Jaap Wagenaar en Martien Sepers galmen nog steeds door de catacomben van het voetbalimperium Nierup en hun namen worden fluisterend en met ontzag uitgesproken.
Ja, dromen is leuk, maar wat is de realiteit? Jongens hebben helden nodig en ze zoeken helden die altijd winnen. Rawhide! Kent u de TV-serie nog? Vechtende cowboys en één daarvan was de sterkste: Gill Favor. Hij was een held, vonden we.
Maar terug naar de heldentocht van de aspiranten-C. Hoe gingen ze verder? Ach ja, al snel kwam de puberteit, later drank, de eerste meisjes en rock&roll. En ieder ging zijns weegs. Alleen de allersterkste bleef over: Cor Goet. En hij bereikte het hoogst haalbare: het eerste van Nierup. Wij waren opscheppers, maar Cor was bescheiden en hij voetbalde gewoon door.
Later zag ik hem spelen in het eerste elftal waar de jeugdige aspiranten langs de lijn bewonderend naar hem keken. Ze hadden een held. Niet van TV, nee, in levende lijve. Beter dan Gill Favor. En echter.
Ja, jongens hebben helden nodig. En Cor? Hij voetbalde, trouwde en kreeg een kind, zwaar gehandicapt. Hij voedt zijn zoon liefdevol op, samen met zijn vrouw Ria. Zware taak, maar zo doen helden dat. En Cor Goet is een held. In vele opzichten.