136. Poëzie 18. Verlangen

Ik zie de TV-documentaire over ‘smart cities’
met oneindig beschikbare data-base
waarmee steden elke burgervoetstap kunnen volgen.

Ik zet mij neer achter de laptop
die me iets vertelt over
de toegankelijkheid van de netwerkgateway
en
het gebruik van de internetprotocollen
en
dat de netwerkadapterconfiguratie nodig moet worden hersteld.

Een expert zegt me dat ik via een ijzersterke SEO-positie in Google
en inzichten in Adwords nóg meer bezoekers naar mijn website kan lokken.

Dan
kijk ik
uit het raam

en zie
mijn opa langsrijden
met zijn paard en wagen
op een landweg
waar bomen ruisen
vogels zingen
en water helder stroomt.

‘Opa, waar gaat u naar toe?’
‘Lieve jongen, ik ga nergens naar toe.’

En traag
zó traag
kuiert opa
met
zijn paard
zijn wagen
op de landweg
met ruisende bomen
zingende vogels
en helder stromend water

naar het onbeweeglijke stille pad

dat niets moet
nooit verandert

En overal is

Een gedachte over “136. Poëzie 18. Verlangen

Geef een reactie op Hans Reactie annuleren