Naar de tram
Ik loop relaxt naar de halte, maar zie dat de tram er al aankomt. Ik zet, op mijn manier, een sprintje in, en schat in dat ik nog juist vóór een fietser en twee auto’s de rijbaan kan overhaasten.Terwijl ik nét langs het fietsje met jongetje van een jaar of zeven heenflits,
roept hij: ‘Rénnen! Rénnen!’
Al haastend schiet ik in de lach en roep terug:’Jááá! Ik doe mijn best!
Dan stopt de tram bij de halte.
‘Rénnen’, roept het jongetje. ‘Voor je léven!
‘En net als ik de tram inspring, schalt zijn laatste aanmoediging: ‘Én voor je zakgeld!’

In de tram
Ik check in en zie dat alle zetels in de tram bezet zijn, op eentje na, schuin achter de bestuurder, met een teken op het raam geplakt.
Ik vraag: ‘Kan ik hier ook zitten?’
Trambestuurder: ‘Ja hoor, meneer, die is speciaal voor u.’
Ik zet mij neder en kijk op het bordje waarop een man met een soort stok staat en daaronder de zin:
‘Alleen voor minder validen, ouderen, zwangere vrouwen.’

Kijk, het is altijd prettig om gezien te worden, mee te tellen in de vaart der volkeren en ergens bij te horen.
Maar wáárbij?
In hemelsnaam!