Buiten om mijn woning en in mijn buurt is het stil en donker en vredig.
Ik schrijf in de nacht van 19 op 20 november 2022 over de nacht van 19 op 20 november 1421, ruim 600 jaar geleden.

En even bén ik er.
Dáár.
Toen.

De storm giert om mijn krakende houten huisje dat trilt en wankelt in de drassige grond. Het is hoogwater. Overal luiden de noodklokken in de kerktorens.

Het is de vreselijke nacht van de verwoestende Tweede Sint-Elizabethsvloed waarin minimaal 10.000 mensen de dood zullen vinden.
Zeeland 1953 is er niks bij vergeleken (1800 doden).
De ramp gebeurt in de Hollandsche of Groote Waard.
Waar dat is?
Het bestaat niet meer. Vernietigd door het woeste water.

Door onoordeelkundig graafwerk, turfsteken en het slaan van putten om zout te winnen, verzakt de grond steeds meer en de dijken verliezen hun stevigheid. 
In de zware novemberstorm van 1421 stroomt het gebied onder. 
Dit verergert de twintig jaren daarna zózeer dat zelfs een dertigtal dorpen moet worden verlaten, omdat ze verzakken, terwijl tegelijkertijd het water stijgt. 
Tot uiteindelijk het hele gebied verzwolgen wordt door de moordende golven die bewoning onmogelijk maken.

Overigens waren er in totaal drie Elizabethsvloeden, in 1404, 1421 en 1424,
met tienduizenden doden, in ook Noord- en Zuid-Holland, Zeeland en Vlaanderen.
En alle drie precies op 19 november, Sint-Elizabethsdag!

In de vriendelijke toeristenfolder lezen wij vandaag:
Nationaal Park De Biesbosch, de vroegere Hollandsche of Groote Waard, is de benaming voor een zeer waterrijk natuur- en recreatiegebied met zoetwatergetijden, kreken en wilgenvloedbossen, op de rand van Zuid-Holland en Brabant.
Komt u gerust genieten van dit stille natuurgebied op korte afstand van de drukke randstad en geniet u kalm van een geurend kopje koffie in een van de gezellige horeca gelegenheden tussen het mooie groen.

Inderdaad.
Soms slaan rampen over in hun tegendeel.
Eigenlijk altijd.

Je zou er bijna naar verlangen.