Foto onderaan genomen in ons huis aan de Westerweg 10 tegenover de fietsenwerkplaats Havrelux van mijn vader, later de Veeno fietsenfabriek van de Wilde.
In mijn vroege jeugd heette de Westerweg nog Sliksteeg en woonden wij naast een rij gammele huisjes die ‘de lange Jammer’ heette.
Ik herinner me dat ik in de periode van deze foto hard bezig was de beste voetballer ter wereld te worden, want dan zou ik rijk en bemind worden. Daar was geen twijfel over.
Later zou die wens veranderen in minister van Buitenlandse Zaken van Amerika, want dan kon ik de hele wereld gratis bereizen.
Uiteindelijk is het allemaal iets anders gelopen en is dat jarenlange wereldreizen wél gelukt. Het rijk en bemind worden ook, maar dat project is nog gaande.
Wordt eeuwig vervolgd.

Foto vlnr:
Pinkie, Marga, Moi, Jetty
Foto’s vooraan: Niko.

Behalve de hond Pinkie, en later weer andere honden, had Marga katten, duiven, konijnen, geiten, bokken, goudvissen, ratten, muizen, marmotten, en een paard dat Tjerk heette.
Al vanaf jonge leeftijd runde Marga haar eigen boerderij op het dierengrasveld naast de fabriek en iedere week had ze wel een huilbui als er weer een dier was overreden, overleden of gestorven. Vooral duiven waren vaak de klos, aangezien duiven proberen weg te rennen voor auto’s in plaats van weg te vliegen.
Op een dag was mijn vader al die beestelijke lijken en doden zat en riep hij uit:

‘Je moet die beesten leren vliegen in plaats van lopen!’

Dit opvoedkundige advies had niet helemaal de juiste uitwerking bij Marga die nog midden in haar wekelijkse rouwproces zat.
Maar goed, iedereen deed zijn best, we waren gelukkig, en alle buren waren lief. Die buren waren overigens het hele dorp, want we kenden iedereen en iedereen kende ons en overal waren we veilig.
Dit alles gebeurde in het mooiste dorp ter wereld en met mijn logische plan George Best op te gaan volgen als beste voetballer ter wereld.
Ik wist het zeker.