28 jaar lang had ik een vader.
Vandaag heb ik 40 jaar lang geen vader meer.
Toch leeft hij gewoon door in mij.
En houden we van elkaar.
Hoi Pa! ❤

——————————————————————-
MIJN VADER
Ik zie hem nog zitten in zijn eigen oude stoel.
Een Lexington sigaret in zijn bruine vingers
waarmee hij ook de bladzijden van zijn boeken omsloeg.
En ons waarschuwde.

Hij was grappig en goed.
Hij was mijn vader.

Hij was de fietsenmaker van het kleine dorp
gelegen aan de sloot met de sluis.
Hij leerde me het leven zoals men een fiets maakt,
een wiel spaakt, een band plakt,
frames inpakt en brackets invet.

Hij was grappig en goed.
Hij was mijn vader.

Ik weet dat hij domme dingen had gedaan.
Op sommige dagen trapte hij in grote valkuilen.
Maar hij gaf niet op
voor ons.
En hij huilde.

Hij kon frames bouwen en fietsen maken
waarop verliefden naar hun slaapkamers reden
waarop bejaarden hun levensverhalen vertelden
en waarop kleine kinderen grote dingen deden
opdat volwassenen zouden begrijpen.

Hij was grappig en goed.
Hij was mijn vader.

Ik weet dat hij slimme dingen had gedaan.
Op sommige avonden vertelde hij mooie verhalen
over avonturen van lang geleden en ver weg.
En hij was gebleven
voor ons.
En hij lachte.

Ik zie hem nog staan
zoals hij was en zoals hij deed
in de warme werkplaats tegenover ons huis
met het vet aan zijn handen
in de geurende reuk van banden en olie.
Vandaag precies veertig jaar geleden ging hij definitief op reis.

Hij was grappig en goed.
Hij was mijn vader.