Hij vroeg mij enige verhalen te vertellen over de invloed van beeldvorming voor een gezelschap van Marketeers. Mensen, zeg maar.
En ik vertel:
“Als je ( = we, jij, ik) een tekst leest, of naar iemand kijkt of naar iemand luistert, let er dan eens op hoe snel je vergelijkt, oordeelt, of slechts de bevestiging zoekt van je eigen mening.
Merk dan op dat als je dit doet, je vooral met jezelf bezig bent en geen nieuwe inzichten binnen laat komen bij je.
Dit geldt voor 99% van de keren dat je een tekst leest, naar iemand kijkt, naar iemand luistert.
Je leest niet, je kijkt niet, je luistert niet.
Je vergelijkt en je zoekt bevestiging van je eigen gelijk. Op basis hiervan oordeel je.
Over de ander.
Zonder dat je in de gaten hebt wat je nou precies aan het doen bent tijdens dat zogenaamde lezen, kijken en luisteren.
Echter, wanneer je met volledige aandacht leest, kijkt, luistert, dan vallen alle oordelen en vergelijkingen weg. Pas dan kun je écht lezen, écht kijken, écht horen.
En het is pas dan dat je van iemand houdt.
We hebben geen echte aandacht voor de ander, dus hebben we niet lief.

De vraag is:
Kunnen we leeg lezen?
Kunnen we leeg kijken?
Kunnen we leeg luisteren?”

Terwijl ik deze tekst voorlees voor hem en de groep, kijkt hij scrollend geboeid in zijn telefoon met vele berichtjes. Wanneer ik ben uitgesproken, klapt hij zijn mobieltje dicht en spreekt plechtig en professioneel de volgende woorden: ‘Aandacht is het nieuwe goud.’

Want het dient gezegd:
van marketing weet hij alles.

Écht alles!