Hier
alleen hiervoor
komen tienduizenden mensen
van over de hele wereld
naar Delft.
En ik stel me voor
Je leeft
in armoede
in grote zorgen
Je sterft jong, depressief, vol schulden
En 350 jaar later
ziet iedereen
deelt iedereen
praat iedereen
prijst iedereen
koopt iedereen
voor miljoenen
JOUW werk
Dit is
troostrijk
onbevattelijk
verbijsterend
onrechtvaardig
En eeuwig wonderschoon
Ik denk
dat ieder mens
rijk moet worden
Ik denk
dat ieder mens
beroemd moet worden
Ik denk
dat ieder mens
succes moet hebben
Ik denk
dat ieder mens
gewaardeerd moet worden
Ik denk
dat ieder mens
al zijn dromen moet waarmaken
Om te zien
dat dit
niet het antwoord is
Wij
bedenken
beminnen
bevechten
bestrelen
bewonderen
haten
mantelzorgers, Kaag, IS
Palestijnen, buurvrouw, Rutte
collega’s, bankiers, werklozen
Israel, Erdogan, vrijwilligers
leesmoeders, Poetin, hindoes
schrijvers, jihadisten, vriendinnen
christenen, Delftenaren, pubers
moslims, Nieruppers, RIVM’ers
onze kinderen
onszelf
In het huwelijksbed van het leven beminnen wij de liefde
terwijl de dood grijnzend naast ons slaapt te wachten
Wij beminnen de ander en zien het deel in onszelf dat wij liefhebben
Wij haten de ander en zien het deel in onszelf dat wij verafschuwen
Wij zien nooit iemand anders dan onszelf
Stel nou
dat de Aarde een mens is
met een lichaam
zintuigen, gedachten, emoties, gevoelens, gedragingen
en een verleden dat haar vormt tot wie zij is
En stel nou
dat jij deze mens vandaag ontmoet
deze mens
met deze ogen, oren, neus, tong, huid
met deze zeeën, bomen, lucht, voedsel, aarde
met dit lichaam
deze gedachten, emoties gevoelens, gedragingen
En stel nou
dat deze mens
jou voedt draagt beschermt verwarmt
jou liefheeft en jou gelijke is
Zou jij deze mens
dan
bestrijden? beledigen? beschadigen? vervuilen?
bestelen? negeren? uitputten? vernietigen?
Zodanig beschadigen
dat zij óns gaat bestrijden
en ons als verworpen wezen op de stoep der vergetelheid zet
Waarom haat de mens onze lieve moeder?
Onze moeder
die zichzelf moet beschermen
door de mens
die zij ooit zó lief heeft gehad
te verwerpen
Zij weet
de mens heeft de Aarde nodig
de Aarde heeft de mens niet nodig
Er is een naam voor doden en voor oorlog
en ook nog
een naam voor lust naar macht en geld
En er is een naam voor opgeven
Welke naam zouden we hieraan kunnen geven?
Voor mij is de naam: geweld
Maar er is nog tijd om óm te keren
om alle haat te weren
en een andere naam te geven aan het leven
laten we haar voortaan noemen: vrede
Laat vrede de weg zijn die we gaan
elke stap op de weg van ons bestaan
laat vrede de weg zijn die we delen
en vrede de weg zijn om te spelen
In alles waarin we anders zijn
in al het merg van onze levenspijn
laat vrede de weg zijn waarmee we kijken
en vrede de weg zijn waarop we strijden
Er is een naam voor scheiden en verliezen
maar als dat alles is waarvoor we kiezen
dan kiezen we tegen het leven in het heden
en voor mij is hiervoor de naam: verleden
Maar er is nog tijd om óm te keren
om alle haat te weren
en een naam te geven aan ons nabije leven
laten we haar voortaan noemen: vrede
Als vrede is waarvoor we bidden
dan zal vrede de weg zijn in ons midden
En als vrede is wat we geven
dan zal vrede de weg zijn waarin we leven
Zolang er tijd is om óm te keren
en alle haat te weren
laten we dan een andere naam geven aan het leven
en laten we haar noemen: vrede
Vandaag
spreken wij haar.
Zij, 16 jaar, uit Irak
haar vader is dood
haar moeder heeft hen verlaten
hun school is gebombardeerd
zij en haar zus zijn gevlucht.
Na een jaar spreekt ze al wat Nederlands.
We praten over vandaag en morgen
want over gister gaat ze huilen.
Ze kan mooi tekenen en laat het zien.
Trots!
Het zijn beelden over vrede en lieve mensen die elkaar helpen.
‘Want ik wil kinderen blij maken met mijn tekeningen’,
zegt ze.
Ooit als
zij terugkeert
Vandaag
spreken wij hem.
Hij, 14 jaar, uit Afghanistan
zijn familie is omgekomen bij luchtaanvallen.
Hij woont nu met tante, oom en nichtje in een flat
is lid van een basketbalclub in Delft
traint 2x per week, heeft talent
en is geïnteresseerd in leuke meisjes.
Zijn droom is om architect te worden
en mooie huizen te bouwen in Afghanistan.
‘Omdat mensen in mooie huizen gelukkig zijn’,
zegt hij.
Ooit als
hij terugkeert.
Vandaag
spreken wij hem.
Hij, 18 jaar, uit Syrië
wil dokter worden.
Ouders heeft hij niet meer
en zijn broer verdronk voor zijn ogen in de zee.
Hij droomt van een mooi land met goede mensen
waar hij later wil terugkeren
en helpen alle mensen gezond te maken.
‘Want kapotte mensen moeten beter worden’,
zegt hij.
Ooit als ….
wij vandaag beseffen dat wij hén zijn
en wij hún dromen in ónze spiegel kunnen zien.
Na jaren van
buren
boeken
carrières
discussies
doden
feesten
gevechten
kroegen
opvoeden
reizen
relaties
ruzies
verliefdheden
werkgevers
begon het hem eindelijk te dagen
De oplossing van conflict en oorlog
ligt
niet in politiek
niet in praatprogramma’s
niet in overwinnen
niet in oprotten
niet in beter zijn
niet in glimlachen
niet in positief denken
Iedere oplossing
iedere!
ligt
in de dagelijks beoefende vrede
van ons eigen lichaam
onze eigen geslachtsdelen
onze eigen gedachten
En te zien
dat wij die niet zijn
terwijl alles er is
Hij vraagt:
waarom zou ik oorlog voeren
me bemoeien
in conflict raken
met datgene wat ik niet ben?
Ik vraag: Wie ben je dán?
Hij antwoordt: Ik ben degene die jij bent
Als jouw droom
Jouw droom niet vervuld wordt
Als de liefde voorbij is
En als zelfs hoop niet meer bestaat
Alleen maar eenzaamheid
Als een blad van de boom valt
Omdat de herfstwind dit zo bepaalt
En als het noodlot je treft
Vertrouw dan op de tijd
Want altijd
altijd komt de zon weer op
En altijd speelt de dag voor ons zijn lied
Want duisternis voor altijd die bestaat niet
Die bestaat niet
Bestaat niet
Ze zeggen:
‘We hebben het niet voor het zeggen’
en
‘Het wil maar niet zomeren’
en
‘Ik lust wel een wijntje.’
De scherpe pijn
in de leegte
om hem heen
treft hem diep.
De storm blaast hem
door laaiende vuren
en spuwende slangen
verwonden zijn gelaat.
Geblakerd en bevuild
staat hij onbeschermd
in de zon.
De regen klettert
als harde kogels
op zijn huid.
Hij strompelt door
de zuigende modder
van het moeras.
Hij beklimt de hoge top
plant de vlag
en heft zijn armen.
Terwijl hij strijdt voor alles wat hij liefheeft
vraagt hij zich radeloos af:
‘Doe ik het wel goed genoeg?’
Dan kijkt hij in de vragende ogen van zijn kind
en zegt:
‘Loop maar door. Ik hou je vast. Ik vang je op.
Zolang als nodig.’
En het kind loopt.
En klatert van bewondering:
‘Mijn vader kan ALLES!’
‘Ik ben bang’,
zegt de jongen.
‘Goed’,
zegt de man.
‘Ik haat’,
zegt de jongen.
‘Prima’,
zegt de man.
‘Ik ben zó verdrietig’,
zegt de jongen.
‘Mooi’,
zegt de man.
‘Ik wil dood’,
zegt de jongen.
Gedoofd.
‘Prachtig’,
zegt de man.
Stralend.
‘Wat moet ik doen?’
vraagt de jongen.
‘Loop door’,
zegt de man.
‘Dan verlies ik alles’,
zegt de jongen.
‘Juist’,
zegt de man.
‘Verlies alles.
Wees angst.
Haat.
En wees verdriet.
Verdrink.
Sterf.
En verlies alles.
Daarom ben je hier ooit gekomen’,
zegt de man.
En de jongen daalt
gedoofd en met gesloten ogen
zijn eigen graf in.
Loopt door, verliest alles, loopt door.
En .… klimt er aan de andere kant weer uit.
Stralend!
Verhalen van 