Vandaag zit het lijf roerloos
op de bagagedrager
achterop de stilstaande fiets
over het zadel
het hoofd stil van binnen
de rechtervoet op en neer
En ik kijk
Voor het café en naast het terras
spelen zes mannen
van zestig jaar zestiger jaren muziek
een broodje haring vult de mond
samen met een glas rosé
En ik luister
Rode zigeunerjurken zwieren zalig voorbij
en knipogen
naar het broodje haring met uitjes
naar de bagagedrager
naar het glas rosé
naar het lichaam over het zadel
En ik voel
De zon groet de wereld
de huid wordt bruin
problemen bestaan niet
hebben nooit bestaan
zullen nooit bestaan
Iedereen is gelukkig
En ik weet
Ik wéét!
Want vandaag
Vandáág!
Begrijpen wij alles
Álles!
Ja, zó kan ik ook gelukkig zijn! 😉
LikeGeliked door 1 persoon
Haha! Ja, tien minuten later was alles weer normaal, en dus weer de gewone, diepe, hemeltergend ellende. 😜👍
LikeLike