In hartje Delft, in het centrum van de wereld, staan wij voor het eeuwenoude gebouw van ‘De Waag’.
Ik vind het mooi dat de middeleeuwse naam behouden is gebleven, terwijl de functie van het gebouw is veranderd.

Het nieuwe vervangt het oude, terwijl het fundament hetzelfde blijft.

Aan de vaardige wijze waarop hij zijn sigaret hanteert, is het eenvoudig te zien dat dit niet zijn eerste rookdag is.

Ik glimlach vragend : ‘Issie lekker?’
Hij lacht : ‘Ja hoor.’

We raken aan de praat. Over roken, hasj, wiet, drank, party’s en drugs. Hij weet er veel van, terwijl hij jong oogt.

Ik: ‘Hoe oud ben je?’
Hij: ’23 jaar.’

Hij voegt toe : ‘Ik merk wel dat ik ouder word. Toen ik 16 jaar was, had ik de volgende dag nergens last van na gebruik, maar tegenwoordig voel ik de effecten sterker dan toen ik jong was.’

Terwijl
het Midden-Oosten in brand staat.
Terwijl
varkens de wereld regeren.
En terwijl
bejaarde neushoorns onze planeet vernietigen,
zegt hij:
‘Ik ben 23 jaar en ik merk dat ik ouder word.’

Dan gaan we ieder ons weegs.
In een walm van jeugdige hoop, vervolg ik mijn weg door een ouder wordende wereld.

Het nieuwe vervangt het oude,
en verdooft zichzelf,
terwijl het fundament hetzelfde blijft.

Ontegenzeggelijk!