Miljonairs zijn aantrekkelijk voor arbeiders.
Dénken arbeiders.
Zo wint Reform UK, de partij van de miljonair en voormalig beurshandelaar Nigel – ‘I want my country back’ – Farage de gemeentelijke verkiezingen in Groot-Brittannië (Engeland en Noord-Ierland).
Labour, de traditionele arbeiderspartij, verliest dramatisch waardoor zelfs de roep klinkt om het aftreden van premier Starmer die een jaar geleden nog op handen werd gedragen.

De samenleving is op drift, zeggen de kranten en praatprogramma’s.
Ik zeg: veel mensen verlangen naar hun dood.

Even ter herinnering :
Nigel Farage = Mister Brexit.
Hij zorgde met zijn valse hoop wekkende beloftes en leugens voor een uittreding van Groot-Brittannië uit Europa.
We weten inmiddels dat dit alleen maar nadelen voor de Britten heeft opgeleverd, ook en vooral in hun portemonnee, en ook en vooral in de portemonnee van de arbeidersklasse.

Wat doet nu deze arbeidersklasse?

Zij stemmen massaal op de man en de partij die hen nóg armer maakt.
Net zoals de Amerikanen op miljonair, narcist en pathologisch leugenaar Trump stemden.
Net zoals mensen hier op de bange paniekzaaier en mensenhater Wilders stemden.

HERFSTTIJ
In dit tijdsgewricht stuiten we op een pijnlijk fenomeen:
Mensen voelen zich bedreigd, komen in de overlevingsstand te staan, en keren zich in zichzelf en de eigen groep van gelijkgestemden. Het nieuwe en andere moet buitengesloten worden, want te bedreigend.
Het is juist deze bange poging tot overleven die leidt tot de ondergang.

Hoe tragisch wil je dit Shakespeariaanse drama hebben?

Stemmen op bovengenoemde mensen en extreemrechtse en nationalistische partijen is dus een verkapte vorm van zelfdestructie en zelfmoord. Het is de woede en stuiptrekking die een existentiële angst en toenemende machteloosheid probeert te verbergen.
Een psychologisch feit is :
Waar angst niet gevoeld mag worden en naar binnen slaat, ontstaat het verlangen naar de dood. Moord of zelfmoord.
De grote paradox is hier dat bange mensen proberen te overleven en in dit overleven creëren ze de weg naar hun eigen zelfvernietiging en dood. Stap voor stap.

Het is de Herfsttij van de westerse samenleving. De bladeren vallen dood op de grond.
Hier kan het logische verstand niet tegenop.

HOOP
Gelukkig zijn er ook mensen die wél voor het leven, de vrede en de liefde kiezen.
Wellicht kunnen zij de zelfmoordenaars wegtrekken van de magnetiserend zefvernietigende afgrond waarvan de zelfmoordenaars dénken dat het hun redding is?

De afgrond als redding.
Hoe reddeloos in de war kan een tijdsgewricht zijn?
Een samenleving.
Een mens.