HET DRAMA:
Het verdriet dat zij weigeren te voelen
is het bloed dat zij vergieten.

We zijn de getuigen van het sterven van een oud tijdperk en de geboorte van het nieuwe.
Zoals zo vaak in de geschiedenis is gebeurd.
Nou is het wel zo dat we enig geduld bij deze trage geboorte moeten betrachten want de baby weigert voorlopig uit zijn vertrouwde omgeving van macht, strijd en geweld te komen.
Toch zijn de barensweeën al volop en pijnlijk aan de gang, dus een weg terug is er niet.
Deze barensweeën zijn herkenbaar.
Ze zijn al veel vaker gebeurd.
En pijnlijk gevoeld.

16E EN 17e EEUW
Philips II probeerde in de 16e eeuw met veel geweld in de baarmoeder van het katholieke geloof te blijven en verbood krampachtig nieuwe ideeën als vrijheid van geloof en mening.
Hij liep echter tegen de grenzen van zijn macht aan en begreep de nieuwe, vrijere tijdgeest niet.
Dus gooide zijn opvolger in 1648 te Münster de katholieke handdoek grommend in de ring.
Het ooit zo machtige Spaanse wereldrijk was verslagen door het kleine, opstandige Nederland.

Wie had dit ooit kunnen bevroeden?
Van zo’n ooit machtig heerser.

19e EEUW
Begin 19e eeuw kreeg Napoleon het op zijn Franse heupen en probeerde heel Europa te veroveren, want als macht eenmaal succes heeft kent het bijna geen einde. Macht kent alleen een einde als het een andere macht tegenover zich vindt die haar beperkt. Of verslaat.
Aldus geschiedde.
In Rusland.
Napoleon droop met zijn bevroren legers verslagen af en belandde uiteindelijk eenzaam en depressief op een verlaten eiland in de Stille Zuidzee, Sint Helena.

Wie had dit ooit kunnen bevroeden?
Van zo’n ooit machtig heerser.

20e EEUW
In de 20e eeuw was Hitler vergeten de geschiedenisboekjes te lezen en kon het hierdoor niet nalaten precies dezelfde vergissingen te begaan als zijn voorgangende dictators.
Dus na heel Europa vernietigd te hebben, pleegde de doodsbange Hitler uiteindelijk maar zelfmoord in 1945. Iets waar hij heel zijn leven onbewust naartoe had gewerkt.

Wie had dit ooit kunnen bevroeden?
Van zo’n ooit machtig heerser?

ZO BINNEN, ZO BUITEN.
Wanneer wrede keizers, koningen, presidenten, dictators op het toppunt van hun macht zijn, lijken ze onverslaanbaar.
Inderdaad, lijken.
Het wonderlijke van gewelddadige heersers is dat hun destructieve handelen en spreken in de buitenwereld precies op dezelfde wijze gebeurt als in hun binnenwereld die ze voor de buitenwereld verborgen proberen te houden.
En voor zichzelf.
Tevergeefs.

Hun destructie in de buitenwereld is een vertaling van hun zelfdestructie in hun binnenwereld.
Daarom mislukt ieder gewelddadig project op de lange termijn.
De dictator haat zichzelf en projecteert dit aanvankelijk op de buitenwereld. Zijn haat moet eerst naar buiten. Echter, aangezien zijn haat in wezen zelfhaat is, gaat hij steeds wonderlijker, tegenstrijdiger en dommer gedrag vertonen.
Zijn verborgen, verboden en onbewuste intentie is namelijk dat zijn gewelddadige project in de buitenwereld mislukt.

Ziet u de totale verwarring die heerst binnen de persoon van de dictatoriale heerser?
Hij regisseert zijn eigen ondergang.
Dat is de kern van dit drama.

Dit gebeurt uiteraard allemaal voor hemzelf op onbewust niveau, vandaar dat hij blind doorgaat op zijn heilloze weg.
Totdat, totdat….
Totdat hij op een net zo sterke of sterkere macht stuit dan hijzelf.
Het is hier dat het kantelpunt richting zijn ondergang begint. Een ondergang waarin hij zijn hele land met al zijn inwoners kan meesleuren. Inwoners van wie een groot deel met dezelfde psychose is behept als hun ‘grote’ leider.
Ieder volk krijgt de leider die het verdient.
Volk en dictator besmetten elkaar met het virus van de haat, het geweld en de zelfdestructie.

Wat zien wij vandaag gebeuren?

POETIN
Poetin loopt in Oekraïne tegen de grenzen van zijn macht aan.
Hij kan deze oorlog niet winnen, hoeveel moordend geweld hij ook nog gaat plegen voordat hij zich gewonnen geeft, of instort, of gevangen gezet wordt.
Of zelfmoord pleegt.

TRUMP
Trump loopt in Iran tegen de grenzen van zijn macht aan.
Na de succesvolle ontvoering van dictator Maduro in Venezuela kreeg Trump triomferende vleugels die hem de werkelijkheid uit het oog deden verliezen en hem blind maakten van nóg meer machtswellust, waardoor hij effe niet door had dat er ook nog zoiets als een Straat van Hormuz bestaat die de hele oliewereld beheerst en waar Iran de baas is.
Trump hangt nu aan het touwtje van Iran.
In Amerika zélf zal hij in november ook aanlopen tegen zijn eigen grenzen van macht wanneer hij de midterms gaat verliezen.
Een burgeroorlog ligt dan op de loer, waarbij de bestorming van Capitol Hill op 6 januari 2021 een soft eitje zal zijn vergeleken. Die binnenlandse burgeroorlog zal onherstelbare schade toebrengen aan heel het land, alle partijen, en aan de Amerikaanse democratie.

NETANYAHU
Netanyahu loopt tegen de grenzen van zijn macht aan.
Israël wordt vandaag bestookt met drones en bommen door vier vijanden tegelijkertijd : Hamas, Hezbollah, de Houthi’s en Iran.
Terwijl hij dacht één vijand, Hamas, te vernietigen, heeft hij nu vier vijanden gecreëerd die van net zoveel haat zijn vervuld als hijzelf. Soort zoekt soort.

We zien hier het, op zijn zachtst gezegd, onlogische gedrag van zowel Poetin als Trump én Netanyahu.
Wanneer we echter beseffen dat hun onbewuste, verborgen, persoonlijke drijfveren zelfvernietiging is, wordt hun gedrag logischer en makkelijk te begrijpen.
Alledrie, en alledrie hun landen, zijn bezig zelfmoord te plegen.
Stap voor stap.

Daarom leven we in goede tijden.
En levensgevaarlijke.
Het goede is dat we nu op dieper niveau steeds helderder zien wat hier in werkelijkheid gaande is.
Het levensgevaarlijke is dat het ergste nog gaat komen, wereldwijd, maar historici zullen later zeggen: hier werd het kantelpunt bereikt.

DE HOOP VOOR MORGEN
Houd moed, lieve mensen.
En aanschouw hoe de machtigste en meest wrede dictators zichzelf en hun landen geheel eigenhandig vernietigen.
Hier ligt hun diepste en meest geheime wens: het is hun verlangen naar de dood. Hun eigen dood.

Wie zou dit ooit kunnen bevroeden?
Van deze vandaag zo machtige heersers.

Hun einde is nabij.
Iedere moord is uiteindelijk zelfmoord.

Het verdriet dat ze weigeren te voelen
is het bloed dat ze vergieten.
Dat uiteindelijk hun eigen bloed zal zijn.